Do labiryntów skalnych Kalicha

TrasaBesedice (miejscowość, parking), żółty szlak turystyczny – Sokol (punkt widokowy) – Chléviště – Kalich – Besedice (miejscowość, parking).

Rodzaj podróży

Długość szlaku: 5km
Rodzaj podróży: pieszo
Trudność: latwa
Obszar turystyczny: Český ráj

Atrakcje

Inne atrakcje:Besedickie skalne miasto z tajnym domem modlitwy - wstęp wolny.

Więcej informacji

Transport: Samochodem: droga Turnov - Železný Brod, skręcić w Malej Skále (most przez Izerę) w prawo na Koberovy, a potem na Besedice.
Parking: parking bezpośrednio w Besedicach (w sezonie płatny)
Posiłki: stylowa turystyczna restauracja tuż przy wejściu do skał; bufet koło parkingu.

Jak dojechać

Prawdopodobnie najbardziej tajemniczy skalny labirynt Czeskiego Raju; miejsce, gdzie krajobraz można obserwować z punktów widokowych na piaskowcowych wieżach, w tajemniczych skalnych grotach i jaskiniach uwieńczonych patriotycznymi nazwami z dziejów Czech. Żółty szlak - często wąski, tylko na szerokość osoby - przewija się przez skalne miasto Kalich i labirynt Chléviště; rozbite bloki piaskowca tworzą tu wąskie uliczki, którymi z trudem można przejść i które wiją się tu we wszystkie możliwe strony i rozwidlają, aby zaraz znów się połączyć.

Pierwotnie tajemniczy i mało uczęszczany przez ludzi obszar miejscowym entuzjastom udało się udostępnić dla turystów dopiero po I wojnie światowej. Piesza ścieżka przez labirynt i zabezpieczenie punktów widokowych w dzisiejszej postaci powstały tu dopiero w 1935 roku, gdy szlak turystyczny, nazwany po ówczesnym prezydencie Edvardzie Benešu, stał się publicznie dostępny. 

Ścieżka zaczynała się koło słynnego turystycznego gościńca - schroniska U kalicha.
Niedaleko stąd zaczynają się lasy sosnowe pełne skał z jasnego piaskowca; schodki wykute w kamieniu znacznie ułatwiają drogę turystom. Wkrótce droga dociera do skalnej świątyni z ołtarzem w rozpadlinie, wyciosanym kielichem i datą 1634. Ten leśny dom modlitwy miał podobno w okresie kontrreformacji w XVII wieku służyć jako miejsce tajnych mszy braci czeskich. Po lewo na ścianie jest wyryty cytat z dzieła Jana Amosa Komenskiego: Wierzę w Boga, że po przejściu wichrów gniewu władza nad rzeczami Twymi znowu do Ciebie wróci, o ludzie czeski; obok są także wiersze turnovskiego franciszkanina Jindřicha  Erezíma Vitáska. Niedaleko od domu modlitwy jest symboliczny grób poległych braci czeskich.

Żółty szlak prowadzi do labiryntu zwanego Chléviště, gdzie w okresach wojny ludzie ukrywali swoje bydło. Skały mają tu dziwaczne kształty i tworzą liczne rozpadliny i groty. Nazwa jednej z nich pochodzi o nazwiska Václava Sadovskiego ze Sloupna.  Za nią znajdują się dwa znane punkty widokowe - Hořáka i Husníka, nazwane tak od patriotów, którzy uczestniczyli w budowaniu ścieżki. Z obu rozciąga się wspaniały widok na Czeski Raj i dalej w głąb kraju. W pobliżu jest kolejna jaskinia nosząca nazwę na cześć Matěja Krocínovskiego z Borku, prześladowanego kaznodziei. Praktycznie zaraz obok nich jest znany punkt widokowy Gdzie dom mój [Kde domov můj], którego nazwę - odwołującą się do pierwszych słów czeskiego hymnu - wymyślili muzycy z Czeskiej Filharmonii. Rozciąga się stąd zachwycająca szeroka panorama: jak na dłoni widać północ Czeskiego Raju, dolinę Izery obramowaną grzbietami z wznoszącymi się nad nimi zamkiem Frýdštejn i górą Ještěd; w środku jest widok na Bezděz i równiny ciągnące się ku Pradze.

Droga stąd prowadzi tajemniczymi wąskimi uliczkami pomiędzy blokami skalnymi i zaraz wychodzi na skrzyżowanie dróg U Pánova pole. Potem wznosi się na wzgórze; po lewo jest skalna wieża z miedzianą płaskorzeźbą Miroslava Tyrša, twórcy czeskiej kultury fizycznej. Powyżej nad nią jest punkt widokowy na Sokolu, zabezpieczony barierkami; rozciąga się z niego wspaniały widok na Podgórze Izerskie i na dolinę Izery; jak na dłoni widoczne są piękne Suché skály, nazywane czasem także Czeskimi Dolmitami.

Droga opada przez przyjemny las mieszany i po chwili wchodzi z powrotem do Besedic.