W poszukiwaniu kruchego piękna łużyckogórskiego szkła

TrasaCvikov – Lindava – Nový Bor – Okrouhlá – Prácheň – Kamenický Šenov

Rodzaj podróży

Długość szlaku: 2km
Rodzaj podróży: pieszo
Trudność: latwa
Obszar turystyczny: Českolipsko

Atrakcje

Inne atrakcje:Huta szkła Ajeto - atrakcyjna huta szkła ze szklarską karczmą w Lindavie; szklarska restauracja i galeria w Novym Borze. Muzea szkła - Nový Bor i Kamenický Šenov Dawna wzorcownia witraży w Okrouhlej - wyjątkowa budowla powiązana z historią hutnictwa szkła w Górach Łużyckich.   Strona internetowa: www.ajetoglass.com - strony huty szkła Ajeto www.glassmuseum.eu - oficjalne strony Muzeum Szkła w Novym Borze www.muzeumskla.cz - oficjalne strony Muzeum Szkła w Kamenickim Šenovie

Więcej informacji

Transport: Samochodem: Bogatynia – Jablonné v Podještědí – Cvikov – Lindava – Nový Bor – Okrouhlá – Kamenický Šenov.
Parking: bezpośredni przy hucie szkła Ajeto; w Kamenickim Šenovie i Novym Borze na parkingach.
Posiłki: po drodze we wszystkich miastach; warto zwiedzić karczmę Sklářská krčma lub restaurację Ajeto w Novym Borze, gdzie z restauracji można obserwować sztukę hutników szkła pracujących przy piecu.

Jak dojechać

Gdzieś pomiędzy fascynującym rozżarzonym rzemiosłem a szacownym pomnikiem historii przemysłowej tych terenów leży miejsce łużyckogórskiego hutnictwa szkła - to krucha, uczciwa i kreatywna sztuka. A między innymi właśnie hutnictwo szkła znalazło w tych górach swój dom jako jedno z pierwszych rzemiosł. Całkowite początki produkcji szkła w rejonie Gór Łużyckich można by znaleźć już w połowie XIII wieku, gdy na tych zalesionych terenach pojawiły się pierwsze huty szkła.... Koniec XIX wieku przyniósł ogromny rozwój hutnictwa szkła; na przedgórzu powstawały liczne mniejsze huty, opalane już węglem lub gazem. Wówczas powstały huty w Polevsku, Dolním Prysku Svoru, Kytlicach, Novym Borze, Kamenickim Šenovie, Práchni i Skalnicy. Niektóre w tych tradycyjnych szklarskich miejscowościach funkcjonują do dnia dzisiejszego, większość jednak pochłonęły kryzysy gospodarcze w latach trzydziestych XX wieku i na początku XXI wieku.

Najcenniejsze okazy historycznego szkła można obejrzeć w obu regionalnych muzeach szkła. Pierwsze, jako kolekcja szkła i pamiątek związanych z jego produkcją, zaczęło funkcjonować w Kamenickim Šenovie już w czasach Austro-Węgier, jako instytucja powstało w 1949 roku a od 1968 roku mieści się w pięknym budynku klasycystycznym, w którym kiedyś miał m. in. siedzibę oddział wiedeńskiej firmy J.&L. Lobmeyr. Na ekspozycji znajdziemy wiele wyjątkowych eksponatów (nawet szklane krzesło) oraz wyniki odkryć słynnego hutnika szkła - Egermanna. Drugie muzeum znajduje się w Novym Borze, w bardzo podobnym okazałym budynku na rynku, w którym mieści się od 1952 roku. Historia muzeum jest jednak o wiele starsza - założono je już w 1893 roku. Obok eksponatów przedstawiających bogatą tradycję regionalnych wyrobów szklanych, dokumentuje i gromadzi także współczesną twórczość artystów oraz pracowni miejscowej szkoły hutnictwa szkła. 

Osoby zainteresowane obejrzeniem  współczesnej produkcji szkła, powinny zwiedzić hutę szkła Ajeto w Lindavie, która związana jest z nazwiskami słynnego czeskiego hutnika szkła Petra Novotnego oraz czołowego czeskiego artysty-plastyka Bořka Šípka. Produkcja szklanych wyrobów artystycznych połączona jest tu rownież z przeżyciami dla turystów - można wydmuchać własny kawałek szkła. Urokliwa jest również stylowa karczma Sklářská krčma.  

Jednym z kuriozów przypominających do dnia dzisiejszego produkcję szkła na przedgórzu Gór łużyckich jest gotycka sześcioboczna wieża z białych ciosów z oknami z pozostałościami kolorowych witraży. Stoi na polach przy wiadukcie kolejowym pomiędzy Okrouhlou i Novą Skalicą, na zachód od Novego Boru. Replika wieży kościelnej była tu zbudowana w 1893 roku jako pewnego rodzaju pokazowa malarnia i wzorcownia witraży Carl Meltzer & Co. W 1900 roku zakład z Okrouhlej przeniesiono do saksońskiej Żytawy a wieża w polach służyła potem już tylko jako pokazowa wzorcownia produkcji firmy. Pomimo swojego wyjątkowego wyglądu i historycznego znaczenia budowla dziś niszczeje a w podgórskim krajobrazie sprawia wrażenie smutnego świadka czasów rozkwitu lokalnej produkcji szkła.