Do najbardziej na północ położonej Kaplicy Loretańskiej w Europie

TrasaRumburk – Kaplica Loretańska

Rodzaj podróży

Długość szlaku: 0,5km
Rodzaj podróży: pieszo
Trudność: latwa
Obszar turystyczny: Šluknovsko

Atrakcje

Inne atrakcje:

Kaplica Loretańska - czynna: listopad - marzec wto-sob 9.00-16.00kwiecień - październik wto-sob 10.00 -17.00 Ostatnie zwiedzanie zaczyna się 30 minut przed zamknięciem. Strona internetowa: www.rumburk.farnost.cz.

Więcej informacji

Transport: Samochodem: Bogatynia – Zittau – Grossschönau – Varnsdorf – Rumburk (loreta).
Parking: mały parking naprzeciw lorety (bezpłatny - 2011).
Posiłki: bezpośrednio w Rumburku.

Jak dojechać

Czerwone dachówki na dachach i mury przypominające barokowy klasztor, są typowe bardziej dla czeskiej wsi. Ale wewnątrz czeka na nas duża niespodzianka - Kaplica Loretańska we włoskim stylu. Rumburk kryje w sobie jeden z najpiękniejszych zabytków sakralnych  północnych Czech.

Kaplica Loretańska jest tak naprawdę kopią domu rodzinnego Maryi Panny z Nazaret, która została przeniesiona - zgodnie z tradycją aniołów - do Dalmacji i stąd do włoskiego miasta Loreto (stąd nazwa), gdzie stoi do dnia dzisiejszego w środku świątyni z XV wieku.

W Rumburku kopię Kaplicy Loretańskiej zbudowano z inicjatywy właściciela posiadłości - Antona Floriana z Liechtensteinu, który czcząc "święty dom" (po włosku santa casa) zachwycił się kaplicą podczas swojej wizyty w Loreto pod koniec XVII wieku. Rumburcka loreta została zbudowana krótko po tym - na początku XVIII wieku; kamień węgielny położono w 1704 roku. Autorem projektu budowli (w tym nigdy niezrealizowanych okazałych barokowych ambitów) jest Johann Lukas von Hildebrandt, jeden z najwybitniejszych europejskich architektów okresu baroku, m. in. twórca bazyliki św. Wawrzyńca i św. Zdzisławy z pobliskim Jablonnym.

Elewacja kaplicy udekorowana jest stiukowymi płaskorzeźbami z życia Maryi Panny oraz rzeźbami dziesięciu proroków i dziesięciorga sybilli; okazałości i włoskiej elegancji dodają obiektowi również udekorowane gzymsy i kolumny korynckie. Budowlę realizowano wprawdzie jako dokładną kopię włoskiej Kaplicy Loretańskiej, niemniej jednak zamiast marmuru wykorzystano lokalny piaskowiec i stiuk. Postacie na elewacji - oraz inne rzeźby krewnych Jezusa później zniesione z gzymsu dachowego i umieszczone przed wejściem - wykonał saksoński rzeźbiarz Franz Bienier z miasteczka Schirgiswalde, leżącego dziś niedaleko na terenie Niemiec (w czasie budowy lorety w Rumburku były to czeskie tereny w Saksonii); Bienier zasłynął także jako autor okazałych dekoracji w kościele w Jablonnym v P. oraz grobowca rodziny Kanitz-Kyaw w Hainewalde koło Żytawy.

Wewnątrz rumburckiej kaplicy, za pozłacaną kratą umieszczona jest kopia cudownej Czarnej Madonny wyrzeźbiona w drewnie cedrowym i ozdobiona złotem i kamieniami szlachetnym; poświęcona była przez samego papieża i związana jest w wieloma cudownymi uzdrowieniami.

Wnętrza lorety są bardzo proste, nawiązując do włoskiego oryginału, gdzie ściany były dawniej uszkodzone w wyniku wybuchu prochu strzelniczego. Cudem jednak zachowały się tylko części dawnych malowideł, przedstawiających Maryję Pannę. Ten fakt w rumburckiej lorecie imituje pomalowany mur z cegły z fragmentami ściennych obrazów.

Loreta stoi dziś w Rumburku pomiędzy kilkoma ruchliwymi ulicami, ale dzięki ambitom, które ją otaczają, jest oazą ciszy w ruchliwym świecie. W budynku wejściowym i ambitach, ozdobionych motywami z życia Maryi Panny, umieszczone są stałe i czasowe wystawy poświęcone historii lorety, podziemne obiekty oraz informacje nt. sąsiedniego klasztora kapucynów.